Waar het IJmeer gisteren nog vriendelijk glimlachte onder een strakke zon, toonde de Almeerse wedstrijdbaan zich vandaag van haar meest meedogenloze kant. Met een loeiende wind van 20 tot 25 knopen en loodgrijze buien die over het water raasden, veranderde de wedstrijddag van de Sailing Grand Slam in een ware uitputtingsslag. Het historische forteiland Pampus, dat al eeuwen de elementen trotseert, vormde het perfecte, heroïsche decor voor een vloot die weigerde te capituleren.
Vroeger lagen de zwaarbeladen VOC-schepen noodgedwongen 'voor Pampus' voor anker; ze moesten wekenlang passief op het water wachten tot ze de ondieptes over waren en eindelijk de haven van Amsterdam in mochten varen. Vandaag was er geen moment rust voor de olympische zeiltop. De sporters moesten alles geven om de controle over hun skiffs te behouden.
Wiebrand de Vos had het zelfs erg naar zijn zin op het turbulente water onder Pampus: ‘De plek is heel leuk, zo dicht aan de kant. Het echte spelletje van het zeilen komt daardoor meer naar voren, want het kan alle kanten op.’
De leiders van het klassement, het Oostenrijkse duo Jakob Flachberger en Keanu Prettner, bewees vandaag dat in deze omstandigheden het goed lezen van de wolken het verschil maakt. Met een ijzersterke serie (een eerste en twee tweede plaatsen) domineerden zij de stormachtige dag. ‘Dit weer ligt ons wel’, verklaarde Flachberger. ‘Juist aan die zware bewolking kun je de windveranderingen zien aankomen. In de eerste race zagen we een prachtige wolk aan de rechterkant opdoemen. We splitsten ons direct af van de rest van de vloot en kozen een compleet eigen koers. De wind draaide perfect in ons voordeel uit, waardoor we meteen in de top vijf lagen. Vanuit die positie kun je de race gecontroleerd vooraan uitvaren.’
Het meeste valt er toch naast
Waar het naderen van gitzwarte wolkenvelden voor de meeste watersporters een teken is om snel de beschutting van de kajuit op te zoeken, waren de dreigende luchten voor de olympische vloot dus juist de ultieme tactische routekaart om deze ‘battle of Pampus’ te winnen. Op het strand van Almere overheerste vlak voor het uitvaren dan ook de pure Hollandse nuchterheid. Terwijl de ILCA 6 in de striemende regen gereed wordt gemaakt om het water op te gaan, vat Feline van Ede de situatie met een brede glimlach perfect samen: ‘Ontzettend lekker! We hebben nu wat regen, maar we zeggen altijd: het meeste valt er naast. En je wordt toch nat op het water, dus dat maakt niet uit. Het waait wel lekker, en volgens mij wordt het ook nog wel shifty, dus we gaan het zien. Topdag!’
